รู้สึกอยากจะหาเอนทรี่คั่นเนื้อหาคาเระซะหน่อย แต่ไม่รู้จะพิมพ์อะไรดี ก็เลยไปหยิบเอานิยายเรื่องนี้ที่ยืมเพื่อนอ่านจบไปเมื่ออาทิตย์ก่อนมารีวิว...
(จริงๆ จะรีวิวการ์ตูนก็ได้ แต่ขี้เกียจหารูป & ข้อมูล แหะๆๆ
)
ไม่ได้รีวิวนิยายมานานแล้วแฮะ ^^"
รู้สึกว่าจะเคยรีวิวราชาแห่งราชันไปเรื่องเดียวเองตั้งกะเปิดบล็อก ^^"
ถ้ารีวิวไม่ดีก็ขออภัยนะคะ
ชื่อเรื่อง: วิวาห์วุ่นลุ้นรัก
ผู้แต่ง: ชนม์สิตา
สำนักพิมพ์: ธนัสสรณ์
จำนวนหน้า: 220 หน้า
ราคา: 169 บาท

คำโปรยหลังปก:
สาวสวยแต่แสนแสบต้องมาแต่งงานกับด็อกเตอร์หนุ่มมาดนิ่งที่ไม่ถูกชะตา
ด้วยเหตุผลที่ต่างฝ่ายต่างปิดเป็นความลับ
เมื่อต่างไม่ชอบหน้าแต่กลับต้องใช้ชีวิตร่วมกัน ก็เข้าตำรา "ลิ้นกับฟัน"
กระทบกันไปกระทบกันมาจนสาวเจ้าเกิดหวั่นไหวแต่ดันฟอร์มจัด
ขณะที่ชายหนุ่มก็ปากแข็งทั้งที่ใจอ่อนไปถึงไหนต่อไหน
เรื่องยังวุ่นไม่พอความลับที่ปกปิดดันแดงขึ้นมา ทำให้ต้องผิดใจกันอีก
แล้วทั้งคู่จะทำอย่างไรกับหัวใจตัวเองดีต้องลุ้นกันต่อไป
(จริงๆ จะรีวิวการ์ตูนก็ได้ แต่ขี้เกียจหารูป & ข้อมูล แหะๆๆ
ไม่ได้รีวิวนิยายมานานแล้วแฮะ ^^"
รู้สึกว่าจะเคยรีวิวราชาแห่งราชันไปเรื่องเดียวเองตั้งกะเปิดบล็อก ^^"
ถ้ารีวิวไม่ดีก็ขออภัยนะคะ
ชื่อเรื่อง: วิวาห์วุ่นลุ้นรัก
ผู้แต่ง: ชนม์สิตา
สำนักพิมพ์: ธนัสสรณ์
จำนวนหน้า: 220 หน้า
ราคา: 169 บาท

คำโปรยหลังปก:
สาวสวยแต่แสนแสบต้องมาแต่งงานกับด็อกเตอร์หนุ่มมาดนิ่งที่ไม่ถูกชะตา
ด้วยเหตุผลที่ต่างฝ่ายต่างปิดเป็นความลับ
เมื่อต่างไม่ชอบหน้าแต่กลับต้องใช้ชีวิตร่วมกัน ก็เข้าตำรา "ลิ้นกับฟัน"
กระทบกันไปกระทบกันมาจนสาวเจ้าเกิดหวั่นไหวแต่ดันฟอร์มจัด
ขณะที่ชายหนุ่มก็ปากแข็งทั้งที่ใจอ่อนไปถึงไหนต่อไหน
เรื่องยังวุ่นไม่พอความลับที่ปกปิดดันแดงขึ้นมา ทำให้ต้องผิดใจกันอีก
แล้วทั้งคู่จะทำอย่างไรกับหัวใจตัวเองดีต้องลุ้นกันต่อไป
เรื่องย่อๆ โดยอิคาโอ:
เรื่องนี้เกิดขึ้นโดยมีฉากส่วนใหญ่อยู่ที่เชียงใหม่ค่ะ
เหตุเกิดเมื่อนางสาวนิสาข์ หรือนิว นางเอกของเรา โดนเพื่อนทักว่าเธอจะได้คู่แบบสายฟ้าแลบ ซึ่งก็เป็นความจริงเมื่อคุณลุงที่เธอนับถือเหมือนพ่อ ประกาศจะให้เธอแต่งงานกับลูกชายของนักการเมืองใหญ่รายหนึ่ง
แต่เรื่องของเรื่องมันไม่ง่ายแบบนั้น เมื่อว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ (นายภีม หรือดร.ภรันย์) ดันเป็นคนที่เธอไม่ถูกชะตาด้วยตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอ นางเอกเราดันไปซุ่มซ่าม โดนเพื่อนผลักไปล้มทับพระเอกซะมือถือฝ่ายชายหล่นน้ำ เจ๊ง =w="a)
แถมครั้งที่สองที่ได้เจอกัน เธอดันไปมีเรื่องกับเพื่อนของพระเอกด้วยเรื่องกระเป๋าแค่ใบเดียวอีกตะหาก
แต่แล้วเมื่อรู้สาเหตุที่คุณลุงต้องการจับเธอคลุมถุงชนสายฟ้าแลบ นางเอกของเราก็ลั่นวาจาทันทีว่าจะแต่ง (ส่วนสาเหตุนั้น อิคาโอขอไม่สปอยล์นะคะ)
มาดูด้านพระเอกของเราบ้าง.. รายนี้มีคนที่ตัวเองรักมาตลอดตั้งแต่สมัยเรียน แต่ก็ต้องยอมให้คุณพ่อจับแต่งงานแต่โดยดี ด้วยเหตุผลที่ว่า สาวเจ้ามีสามีแล้ว และกำลังตกเป็นข่าวฉาวกับเค้า ก็เลยกะเอานางเอกแต่งงานบังหน้ากลบข่าวลือซะงั้น (เรื่องนี้ต้องเล่า เดี๋ยวรีวิวต่อไม่ได้ ^^")
แล้วทั้งๆ ที่ทั้งสองคนไม่ได้รักกัน แต่พอมาอยู่ด้วยกัน ก็เป็นอย่างคำโปรยข้างบน คือตกหลุมรักซึ่งกันและกันเข้า (แต่ปากแข็งทั้งคู่)
เรื่องมันก็สนุกตรงนี้แหละค่ะ พระเอกจะทำยังไงให้นางเอกของเรายอมพูด แล้วนางเอกของเราจะทำยังไงให้ได้รู้ว่าพระเอกคิดยังไง
แล้วเรื่องจะเป็นอย่างไรเมื่อนางเอกของเราได้รู้ความจริงที่พระเอกยอมแต่งงานด้วย จนเธอปักใจเชื่อว่าเค้ารักผู้หญิงคนอื่นอยู่แล้ว จนพระเอกต้องหาวิธีทำให้เธอรู้ว่าเค้าชอบเธออีกที..
เรื่องจะเป็นยังไง ไม่เล่าต่อแล้วนะคะ
ใครขี้เกียจซื้อ.. แอบบอกให้ว่าเมื่อกี๊ตอนเราเซิร์ชหารูปปก ในเว็บเด็กดียังมีลงให้อ่านอยู่ค่ะ
เรื่องนี้เกิดขึ้นโดยมีฉากส่วนใหญ่อยู่ที่เชียงใหม่ค่ะ
เหตุเกิดเมื่อนางสาวนิสาข์ หรือนิว นางเอกของเรา โดนเพื่อนทักว่าเธอจะได้คู่แบบสายฟ้าแลบ ซึ่งก็เป็นความจริงเมื่อคุณลุงที่เธอนับถือเหมือนพ่อ ประกาศจะให้เธอแต่งงานกับลูกชายของนักการเมืองใหญ่รายหนึ่ง
แต่เรื่องของเรื่องมันไม่ง่ายแบบนั้น เมื่อว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ (นายภีม หรือดร.ภรันย์) ดันเป็นคนที่เธอไม่ถูกชะตาด้วยตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอ นางเอกเราดันไปซุ่มซ่าม โดนเพื่อนผลักไปล้มทับพระเอกซะมือถือฝ่ายชายหล่นน้ำ เจ๊ง =w="a)
แถมครั้งที่สองที่ได้เจอกัน เธอดันไปมีเรื่องกับเพื่อนของพระเอกด้วยเรื่องกระเป๋าแค่ใบเดียวอีกตะหาก
แต่แล้วเมื่อรู้สาเหตุที่คุณลุงต้องการจับเธอคลุมถุงชนสายฟ้าแลบ นางเอกของเราก็ลั่นวาจาทันทีว่าจะแต่ง (ส่วนสาเหตุนั้น อิคาโอขอไม่สปอยล์นะคะ)
มาดูด้านพระเอกของเราบ้าง.. รายนี้มีคนที่ตัวเองรักมาตลอดตั้งแต่สมัยเรียน แต่ก็ต้องยอมให้คุณพ่อจับแต่งงานแต่โดยดี ด้วยเหตุผลที่ว่า สาวเจ้ามีสามีแล้ว และกำลังตกเป็นข่าวฉาวกับเค้า ก็เลยกะเอานางเอกแต่งงานบังหน้ากลบข่าวลือซะงั้น (เรื่องนี้ต้องเล่า เดี๋ยวรีวิวต่อไม่ได้ ^^")
แล้วทั้งๆ ที่ทั้งสองคนไม่ได้รักกัน แต่พอมาอยู่ด้วยกัน ก็เป็นอย่างคำโปรยข้างบน คือตกหลุมรักซึ่งกันและกันเข้า (แต่ปากแข็งทั้งคู่)
เรื่องมันก็สนุกตรงนี้แหละค่ะ พระเอกจะทำยังไงให้นางเอกของเรายอมพูด แล้วนางเอกของเราจะทำยังไงให้ได้รู้ว่าพระเอกคิดยังไง
แล้วเรื่องจะเป็นอย่างไรเมื่อนางเอกของเราได้รู้ความจริงที่พระเอกยอมแต่งงานด้วย จนเธอปักใจเชื่อว่าเค้ารักผู้หญิงคนอื่นอยู่แล้ว จนพระเอกต้องหาวิธีทำให้เธอรู้ว่าเค้าชอบเธออีกที..
เรื่องจะเป็นยังไง ไม่เล่าต่อแล้วนะคะ
ใครขี้เกียจซื้อ.. แอบบอกให้ว่าเมื่อกี๊ตอนเราเซิร์ชหารูปปก ในเว็บเด็กดียังมีลงให้อ่านอยู่ค่ะ
...
มาเรื่องอื่นบ้าง..
อันนี้เลยที่ทำให้เราเกิดรู้สึกอยากรีวิวนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา
คือว่า.. เนื่องจากเราไม่ได้อ่านนิยายเป็นเรื่องเป็นราวมาตั้งนานแล้ว
(ไม่ค่อยว่าง + ขี้เกียจเป็นการส่วนตัว)
พอได้มาอ่าน ดันเจอเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก
แล้วมันก็จุดไฟพิสูจน์อักษรในตัวเราขึ้นซะอย่างนั้น ^^"
(เคยโดนพี่สาวบ่นว่าเป็นคนชอบจับผิดด้วย ="=)
เรื่องนี้จริงๆ แล้วมีแนวเรื่องดีมากเลยนะคะ
การดำเนินเรื่องก็ดีมากๆ แบบ ไม่ยืดเยื้อ ไม่น่ารำคาญ
บทพูดเป็นธรรมชาติดีพอสมควร แล้วก็บรรยายฉากเข้าใจง่าย ไม่น้ำท่วมทุ่งเท่าไหร่ เรียกได้ว่าลงตัวเลยทีเดียว
โครงเรื่องอาจจะธรรมดาไปนิดนึงตรงที่แรกๆ สองคนทะเลาะกัน ทีหลังเข้าใจกันแล้วก็รักกันดี
สรุปแล้วก็ไม่น่ามีอะไรให้เรารู้สึกอยากเอามารีวิวขนาดนั้นเนอะ
แต่เรื่องของเรื่องก็คือ..
ทางสำนักพิมพ์พิสูจน์อักษรไม่ได้เรื่องเลยค่ะ
ทีแรกอ่านๆ แล้วเราก็รู้สึกแล้วนะ ว่าไอ้ตรงนี้มันควรจะต่อกัน ไหงมันขึ้นย่อหน้าใหม่ซะอย่างนั้น
แล้วไม่ได้มีแค่ครั้งเดียว แต่ดันเจอหลายครั้ง
แล้วยังจะเรื่องพิมพ์ผิด พิมพ์ตก อีก...
เรื่องพิมพ์ตกหรือพิมพ์ผิด อันนี้ยังพอเข้าใจว่าพิมพ์เยอะๆ มันก็ต้องมีพลาดกันบ้าง เราเองก็ไม่ได้จะพิมพ์ทุกอย่างได้เพอร์เฟคขนาดนั้น แต่อย่างน้อยก่อนที่นิยายจะตีพิมพ์ (หรือก่อนที่เราจะกด publish entry) ก็ต้องมีการอ่านทวนกันก่อนล่ะ
จากที่เราเคยพิสูจน์อักษรนิยายเรื่อง "ศึกจอมขมังเวท" ให้พี่หลิน (ซีเรีย) เราก็ได้รู้ว่า ก่อนที่พี่หลินจะเอานิยายมาให้พรูฟเนี่ย เค้านั่งอ่านเองจนตาแฉะแล้วนะคะ
แต่ยังมีเรื่องสะกดผิด ที่อันนี้จริงๆ แล้วไม่ค่อยน่าให้อภัยเท่าไหร่สำหรับคนที่คิดจะเขียนนิยายนะ.. (ในความคิดของเรา)
เห็นเราเป็นคนที่ใช้หน้าตาแสดงอารมณ์ (emoticon)
พวก >_< หรือ ,,>w<,, บ่อยๆ ก็จริง
แต่ถ้าเมื่อไหร่มันมาอยู่ในนิยาย เราไม่อ่านเลยนะ ^^"
(อะ.. แต่เรื่องนี้ไม่มีนะคะ สบายใจได้ ^^)
จะว่าเราระเบียบจัด หัวโบราณ นักอนุรักษ์ แก่วิชาการ หรืออะไรก็เอาเหอะ แต่อะไรแบบนี้มันทำให้คนที่เค้าอ่าน แล้วจำไปใช้ต่อแบบผิดๆ ได้นะ (อย่างหนังเรื่องรักสามเศร้านั่นก็เหมือนกัน.. ทำเด็กทั่วประเทศเขียนสะกดคำผิดกันไปหมด ="=)
จริงๆ เรื่องนี้มีไม่เยอะหรอกค่ะ ที่สะกดผิดเนี่ย
ส่วนมากจะเป็นคำว่า คะ ค่ะ ซะมาก...
สรุปแล้ว.. คนเขียนก็ไม่ดี แต่เราว่าทางสำนักพิมพ์ควรเป็นฝ่ายที่ต้องปรับปรุงเรื่องนี้มากกว่าอ่ะนะ
(นักเขียนสะกดผิด ก็บอกดิว่าสะกดผิด ครั้งหน้าเค้าจะได้แก้ไข)
พูดแล้วก็ชักจะอยากต่อยอด (แกจะรีวิวนิยายแน่เรอะ ="=)
อย่าดีกว่า.. เดี๋ยวยาว แล้วจะไม่ใช่เอนทรี่รีวิวไป (แค่นี้ก็กลายเป็นเอนทรี่บ่นแหลกแล้วเฟร้ย!)
พอแค่นี้แล้วกันนะคะ ^^
----------------------------------------------
ตอบ comment entry ที่แล้ว "[Web-Kare] Event กระชากใจ"
#1-2 คัตโตะซัง -- เปิดบล็อกกะอุล... น่าสนใจนะเนี่ย
(อย่ายุสิคัตโตะซัง เดี๋ยวเกิดบ้าจี้ขึ้นมาทีนี้ทั้งอิคาโอ ทั้งอุล อัพมันแต่บล็อกคาเระ..
แล้วบล็อกปกติจะร้างนะ ^^")
(อย่ายุสิคัตโตะซัง เดี๋ยวเกิดบ้าจี้ขึ้นมาทีนี้ทั้งอิคาโอ ทั้งอุล อัพมันแต่บล็อกคาเระ..
แล้วบล็อกปกติจะร้างนะ ^^")
#3-4 อ้น -- คราวหลังจะออกกฎว่าจะเจิมต้องเจิมให้เกี่ยวกะเนื้อหาเอนทรี่... ดีมะ?
#5 อุล -- บอกไปแล้วนะงับว่า "ลุง" ที่ว่าเนี่ย หมายถึงลุง Dongwan =w= ส่วนเรื่องอีเวนท์.. รู้สึกช่วงนี้จิ้มไม่ค่อยได้เหมือนกัน (หรือเพราะเราไม่ได้จิ้มเป็นอิบ้าแบบก่อนหน้านี้??) แต่รู้สึกจริงๆ นะ.. ว่าค่า relationship ตอนนี้มันเพิ่มยากกว่าเดิมด้วยอ่ะ (ถึงจะระดับต้นๆ ก็เหอะ)
#6 บีซัง -- ตอนนี้กะลังแพร่พันธุ์เริ่มฮิตค่ะ..ไม่สนใจหาไปติดบล็อกซักคนเหรอคะ ^^
#7 เอ็มจัง -- เอนทรี่หน้านะ เอนทรี่หน้า.. จะทำเอนทรี่อุทิศให้เอ็มจังเลย ^^
#8 ฮิซัง -- วันนี้เพิ่งไปหาเรื่องเสียตังค์ใส่ตัวค่ะ ฮิซัง เรื่องของเรื่องคือไปคิโนะฯ พร้อมท่านแม่ แล้วปฏิทินรีบอร์นลงหน้าร้าน.. สังหรณ์ใจแปลกๆ เลยไปถาม ปรากฎว่าไอ้ที่ลงหน้าร้านกะที่เราสั่งไว้มันไม่เหมือนกัน
สุดท้ายเลยตัดสินใจฝากกะที่เคาน์เตอร์ไว้ บอกวันอังคารจะไปรับ =w="a ตอนนี้จากปฏิทิน 1400 กว่าบาท กลายเป็น 2100 กว่าๆ ไปแย๊วว ยังไม่ได้ซื้อของ Clamp เลยด้วยซ้ำค่ะ =w="a
# คุณ Shuu -- แบบล่ำๆ ก็ดีนะคะ แบบ เห็นแล้วเลือดหมดตัว อะไรแบบนี้..
แต่ตอนนี้อิคาโอหลงหนุ่มแว่นหน้าใสๆ คนนี้จริงๆ เลยค่ะ
#10-11 น้องกิฟท์ -- จริงๆ ถ้ามองเห็นหนุ่มที่ติดอยู่ข้างบล็อกพี่ ก็น่าจะเล่นได้นะ ^^ แต่ไม่ hurt ก็ดีแล้วจ้าา ^^ สู้(?)ต่อไปๆ (แต่ google มันก็อันตรายจริงๆ น่ะล่ะ =w=")
#12 น้องนัท -- (จากการไปแอบดู profile มา.. ขออนุญาติเรียกชื่อเล่นและขออนุญาตเรียกน้อง =w= (อันหลังจะห้ามไม่ให้เรียกก็ได้นะ ไม่ว่ากัน เผื่ออิคาโอจะดูเด็กลงมาอีกหน่อย
)) ขอบึคุณที่ชอบธีมนะคะ แต่กะลังแอบอยากเปลี่ยน แหะๆ ใช้มาน๊านนานแล้ว ^^" // ส่วนหนุ่มแว่น.. จริงๆ เมื่อก่อนเฉยๆ นะ แต่พอเจอคนนี้เข้าไป
(โดยเฉพาะไอ้อีเวนท์ข้าวกล่องนั่น) บ้าไปเลยค่ะ
(โดยเฉพาะไอ้อีเวนท์ข้าวกล่องนั่น) บ้าไปเลยค่ะ
#13 มุก -- ยินดีต้อนรับกลับมาจ้าา ^^ // จริงๆ วันก่อนเพิ่งได้อีเวนท์เซนเซย์เพิ่มมาอีกอันด้วยล่ะ แต่ขี้เกียจอัพเพิ่ม แหะๆ (ก็อยากได้ของเคนคุงมากกว่านินา
) แต่ว่าเห็นด้วยเลย ไม่คิดว่าเคนคุงจะทำหน้าแบบนั้นเป็น ฮ่าๆๆ พอเห็นแล้วอารมณ์ประมาณว่า อีกหนึ่งชั่วโมงจะต้องไปเรียน แล้วก็ต้องเดินทาง แต่อิคาโอจะอัพบล็อกกกก (อยากสครีม เหะๆ) แล้วก็ออกเป็นเอนทรี่นั้นเลย
ว่าแต่.. เปิดเทอมเร็วจัง (แต่เราเองก็ยังไม่ปิดเทอมเลยอ่ะนะ ^^")
เจอกันเอนทรี่หน้า.. ว่าจะเขียนวิธีเล่น Web-kare แบบคร่าวๆ สำหรับคนที่อ่านญี่ปุ่นไม่คล่องให้ค่าา ^^
(คาเระอีกแล้ว แหะๆๆ พอดีเห็นว่าช่วงนี้มีคนไทยเริ่มเล่นกันบ้าง แล้วบางคนบ่นว่าเล่นไม่เป็น/อ่านไม่ออก เราก็เลย..
)
(คาเระอีกแล้ว แหะๆๆ พอดีเห็นว่าช่วงนี้มีคนไทยเริ่มเล่นกันบ้าง แล้วบางคนบ่นว่าเล่นไม่เป็น/อ่านไม่ออก เราก็เลย..
ขอบคุณสำหรับทุก comment และทุกคนที่แวะเวียนมาค่าา ^^
ไว้เจอกันงับ
ยิ่ง คะ ค่ะ เนี่ย ฟูจังว่าถ้าปล่อยไปนานๆ เข้าจะกลายเป็นใช้ผิดถาวรไปได้เลยนะนั่น แหม..คิดแล้วก็คิดถึงอาจารย์ภาษาไทยของพวกเรา ท่านสอนสั่งมานาน แต่ยังมีคนเขียนผิดบ่อยๆ จนน่าเป็นห่วงได้เลยนะเนี่ย